Beatrix en Socrates

Sinds ik een paar zielige exemplaren van de straat heb gered, verzorgen we een aantal redelijk onooglijke zwartgrijze krielkippen. De haan en de ‘underdog-hen’(zij wordt door de andere hennen gepikt) kosten alleen maar geld: in ruil voor de dagelijkse graantjes en korstjes brood, krijg ik een drassige klets voor de keukendeur. De oude hen legt al lang geen eitjes meer; de haan heeft dat nog nooit gedaan. We zien hier dus een voorbeeld van kostenineffectiviteit. Maar is dit ook zo? De haan en de oude hen zijn onafscheidelijk. Waar de haan is, is de oude hen en andersom. Elke dag zie ik hoe de haan op een liefdevolle wijze een korstje brood voor de oude hen neerlegt. Daarna zoeken ze hun plekje in de tuin weer op en gaan getweeën tegen elkaar onder de appelboom zitten. Deze liefdevolle tafereeltjes, geven een gevoel van mildheid en laissez-faire. Dat gevoel neem je mee als je weer aan het werk gaat. Je kijkt dan anders naar vraagstukken. Ik denk dat je door dat gevoel breder kunt kijken, omdat je niet direct focust op je eigen meningen en gedachtegoed, maar meer openstaat voor andere invalshoeken van andere mensen en andere kennisdisciplines. Hierdoor verbreedt je blikveld, waardoor je in staat bent meer geïntegreerde oplossingen te bedenken. Het laissez-faire gevoel helpt misschien wel om vraagstukken van wat meer op afstand te bezien, waardoor je beter kunt herkennen wat de essentie is. Hierdoor is het mogelijk om betere en slimmere oplossingen te bedenken. Als je puur kijkt naar het uitgavenpatroon zijn de haan en de oude hen een voorbeeld van kostenineffectiviteit. Als je breder kijkt naar performance, waarbij ik denk aan kwantitatief moeilijk te definiëren begrippen als innovatievermogen, creativiteit en welzijn, zijn de haan en de oude hen, uiterst kosteneffectief. Wat is het kansrijk om in onze huisvestingswereld, waar ons uitgavenpatroon zo onder druk staat, te zoeken naar oplossingen die vanuit hun eenvoud bijdragen tot de voorwaarden van verbinding, respect en zorgvuldig kunnen luisteren naar elkaars ideeën en inzichten. Uiteindelijk leidt dit tot een versterking van de organisatie en maken we het leuker voor onszelf.

Iris Bakker www.levenswerken.eu